Golfclub Houtrak

{alt_text}

<< Terug naar het nieuwsoverzicht

Nieuws & mededelingen


Houtrak 5 vs Veldzijde 2

Alvorens te beginnen over dag 2, eerst de aanloop tot deze zonovergoten competitiedag. Die ging namelijk niet helemaal zoals gepland (dat gaat het overigens nooit bij ons). Het is het dilemma van een captain met een team van 7 spelers. Er moet dus een keuze gemaakt worden wie er niet speelt. Vaak loopt dit wel los, maar om de een of andere reden kon iedereen op De Pan spelen.

Al wekenlang, ik bedoel maanden, wordt er bij de captain gepolst wat de indeling gaat worden (voor die ene dag) en zonder daar op te reageren laat ik de spanning oplopen tot een hoogtepunt. Afgelopen zondag, na het eten, kwam het hoge woord eruit. “Jongens, de sfeer is bepalend in het team dus we gaan gewoon loten.” Tijdens de koffie en het maken van de lootjes, onder toeziend oog van een paar Rozenstein spelers, begint de spanning bij iedereen toe te nemen en worden er nog enige pogingen gedaan om de captain op andere gedachten te brengen. Maar die zijn aan dovemans oren gericht. Voor het moment-supreme werd de zeer lieftallige plaatselijke Leontine gevraagd of ze de loting kon verrichten. Met een gracieuze stijl werd de naam van Titus uit de schaal getrokken die net voor de loting iets eerder weg moest. Hilariteit alom van alle aanwezigen, waarna deze captain sarcastisch gefeliciteerd werd om dit nieuws aan de man te brengen. Dat dit nieuws de volgende dag op 1 april werd gebracht, bleek later, kwam met de nodige verwarring binnen, omdat er rekening gehouden werd met een goede poging van een grap. Begrijpelijk want het zou niet de eerste keer zijn dat deze captain zijn teamgenoten in de zeik neemt op deze dag. Maar helaas, deze keer bittere ernst. Later in de week bleek dat een van de teamleden zich terug moest trekken wegens een lichte blessure. Al met al dus toch met Titus terug in de selectie op weg naar De Pan voor dag 2.

Met drie nieuwe foursomes de baan in, vertrokken Paddy&Titus voor de troepen uit met daarna Mark en ondergetekende en Dirk&Menno als sluitende partij. Dat leek even verkeerd uit te pakken, want we hadden een vergelijkbare start als vorige week. Paddy&Titus zagen we links en rechts door de baan gaan en bij ons ging het niet veel beter. Gewoon rustig blijven, beetje roestig begin, het gaat wel goedkomen. Op de 18e hole (onze 9e) staan we 2 down en ik moet de approach maken maar top de bal en die schiet 20 meter over de green heen. Vanuit een beroerde ligging krijgt Mark de bal op miraculeuze wijze gelukkig nog net op de green. Niet dat het er makkelijker op is geworden want we houden slechts een 17 meter downhill put over. En ja, en ja die valt dood in de hole. BOEMMM! Die put kwam hard aan bij Veldzijde en met een halve gingen we slechts met 2 down door naar de 2e negen. Vanaf dat moment ging bij ons de brommer aan en eindigen we met 4&2 winst. Paddy&Titus konden helaas het tij niet keren en de winst ging naar Veldzijde met 2&1. Door de baan heen hadden we al door dat het fameuze duo Statler&Waldorf (alias Dirk&Menno) aan een goede ronde bezig waren. Met 7 parren op de 1e negen gingen ze triomfantelijk met 4up aan de laatste holes beginnen om die met 5&4 af te sluiten. Prima resultaat, wederom met 4-2 de ochtend afgesloten en op naar de middag. Die waren een kampioen waardig. Alle 6 de singles werden gewonnen en hiermee kwam het eindresultaat op een 16-2 overwinning uit. Helemaal op koers voor een volgend kampioenschap.

Maar dan weer het dilemma van de volgende week. Wederom zal er iemand naast moeten staan en iedereen heeft daar z’n zegje over. Allemaal hebben ze een theorie over wie, of wat, of hoe er geselecteerd moet worden. Een kippenhok is er niets bij en alom hilariteit bij de overige aanwezige mannen die dit spektakel vorige week ook mee hadden gemaakt. Helaas, de captain beslist: iedereen in de pot en er gaat wederom een naam getrokken worden. Bij gebrek aan een lieftallige dame achter de bar hebben we Ferdinand uit de Rozenstein selectie gevraagd, die ook vorige week aanwezig was bij de loting en hij bleek een waardig quizmaster te zijn. Na de bekendmaking van de naam werd de maximumgrens aan decibels in het clubhuis ruimschoots overschreden en na het luid gejoel klonk het al snel “We gaan je missen Mark”. Jep, je moet sterk in je schoenen staan om de onderlinge psychologische druk in Heren5 aan te kunnen. Geen lieve woordjes onderling, het is meteen met gestrekt been onder de knie inkomen. Volgende week op Rozenstein tegen de heren van De Pan. Op papier mag dat geen probleem zijn, maar er moet wel eerst nog even gespeeld worden. En dan kan het zomaar zijn dat Mark er gewoon bij is, want het gaat nooit zoals het gepland is.

Tot volgende week!

Was getekend,
Bob Vredevoort Captain heren 5 van:
Paddy Reardon, Titus Bos, Martijn Bedaux, Mark Beekman, Dirk van Duijn en Menno van de Berg